Linggo, Agosto 21, 2016

eetcha date. daw



ang sarap papakin. mamula-mula at  talagang nakakatakam. ngayon ilalapit ko na ito sa bibig ko at maamoy ko na ang pinaghalong alat at tamis. hindi ko na mapigil ang sarili’t isusubo ko na ito kaagad ng buo. sa loob ng aking bibig nararamdaman ko ang bilugan nitong hugis, bawat sulok at kulubot ninanamnam. sinisisip ang tamis at malapot na katas.

dates po. kumakain lang po ako ng Dates. alam niyo ito di ba? ito xa oh..

yan po ang dates. isa xang palm fruit na mukhang malaking raisins. sa me mga kamag-anak sa middle east o egypt i’m sure natry niyo na yan.

ispeeking of deyts, me ka-date ako last sabado. totoong date na ho ito—si Richard. matapos nilang maghakot ng mga gamit ng ate niya at umuwi sa kanila pumunta ulit si Richard sa cdo. at pag nasa cdo siya saan at kanino pa ba xa pupunta? xempre…hihihi.

dala na niya ang bio data niya at letter of intent na pinagawa ko. pinagawa ko rin xa ng resumé. ito lang talaga yong pakay niya sa akin, magsubmit ng requirements, so wag sana akong feelinggera! wish ko lang! inirefer ko kasi xa ke voluptuous  Darla para magkaroon ito ng mas magaang na trabaho. yung hindi naiinitan at naalikabukan sa construction.

dahil sa hapon pa xa babyahe pauwi sa kanila, niyaya ko siyang ‘lumabas’ muna kami. medyo boring din naman yung nasa bahay lang kasi, walang masyadong magawa kundi mag-internet at tv. so nag date kami, pero ako lang ang nakakaalam na magde-date kami. lol

kahit medyo kapos sila sa buhay malaki ang pangarap niya para sa pamilya at sarili. at nakita kong pinaghihirapan at pinagtatrabahuan naman niya ang mga bagay na gusto niyang magkaroon. kaya pala wala nang natitira sa sweldo niya kasi ibinibigay niya ito sa mama niya para sa buwanang pambyad ng motorsiklong kinuha nila. ginagawa nila itong habal-habal para pandagdag kita na rin para me pagkakakitaan habang wala pa silang permanenteng trabahong mapasukan. (relationship goals ulet: construction workercheck. habal-habal driver—check na check! lol). kahit medyo bata pa si Richard, matanda na ang pananaw niya. at iyon marahil ang katangiang meron xa na wala sa mga lalakeng walang ibang ginawa kundi ang manghuli ng pokemon.

ngumiti xa bigla, parang me naisip na nakakatuwa. #hunggonduhngngipinniyashett. #kiniligampota.
“bakit?”, tanong ko. “wala. ngayon lang kasi ako nakapunta sa lugar na ito. masaya lang. hindi ako pumapasok sa mga sosyaling kainan”. naaliw ako sa sinabi niya. isip ko, ito ang mga klaseng taong gusto kong makasama, yung tipong naappreciate ang mga bagay na hindi mo na masyadong binibigyan ng pansin. yong tipong pinapaalalahanan ka na ang swerte mo na natatamasa mo ang mga bagay na akala mo'y tinatamasa ng lahat pero hindi pala. “yaan mo, pag natanggap ka na sa trabaho, ikaw na ang hangout buddy ko”, *wink! wink! nakangiti kong sinabi sa kanya.

pagkatapos kumain pumunta na kami sa silid ng motel cinema. manonood kami ng sine. pero sa lahat ba naman ng pagkakataong me makakasalubong kang nakakakilala sa iyo, ngayon pa mangyayari sa panahong ayaw mong me makakita sa‘yo—on a date—with a guy. heller.. si uncle Max! owwmuygeed, buhket? bakit dito pa na me ka-holding hands kasama akong boylet. Lord?!

“uncle” (sabay mano). “o ba’t ka andito, manonood kayo ng sine?”, shett, bokelya. interview galore itwu. “ikaw lang ho ba? si auntie ho kasama niyo?”, balik kong tanong. “Jason Bourne ba yung panonoorin niyo?”, ayaw patinag, grabe xa. mukhang magkakasabay pa kaming manonood. watdapak. gusto ko nang umuwi. #panicmode. #hayokonahh! “oo, me mga kasabay kami pumasok na ho sa loob”, pilit na minu-modulate ko ang boses. sinungaling! nagsinungaling ako shett! kalma.. “maganda. yan pinanood namin ng autie mo kahapon”. hanu raw, kahapon? sabi niyo ‘kahapon’? so di na ho kayo papasok sa loob kasi nanood na kayo kahapon? tama ho ba ang rinig ko? “dito lang muna ako habang hinihintay ko yung auntie mo, me biniling sapatos diyan sa tapat. alam mo naman yon ang bagal pumili”. #relieved. (kunwaring nauubo pagkatapos hingang malalim). “kasama ko ho—si Richard. me usapan kasi kaming magkita dito ng mga iba ko pang kaibigan pero mukhang nauna na silang pumasok. punta na ho kami sa loob”, inunahan ko na siya para di na magtatanong. sa totoo lang parang gusto ko nang malusaw sa sandaling iyon. #sinungalingmuch. “asan nga pala si mama mo ben, magkasama ba kayo?”, hirit pa ni uncle Max. “hindi eh”, sabay hila ng sekreto kay Richard para makaexit na kami. di ko maipinta ang mukha ni Richard, para siyang lito na me halong taka. in short, wala siyang ideya.. naging okay naman at di ako binalatan ng buhay ng aking uncle. sushmita sen.. nakakalukraine.

minsan sa mga panahong gusto nating kalimutan muna ang lablayp at paglalandi, me darating bigla sa ating buhay na magpaparamdam sa atin na hindi pa tapos bagkus nagsisimula pa lang ang lahat. gusto kong maniwalang mag-uumpisa pa lang ang mga bagay sa buhay ko. as the old adage says: life begins at forty. pero medyo malayo pa ang forty. sana lang kung darating na ang tinakdang panahon na yan handa na ang tadhana kong tanggapin kung sino man yong taong handang tanggapin kung sino at anuman tayo.

sinabi niya lalabas kami ulet at siya naman ang taya. hindi ko yon masyadong binigyan ng pansin kasi ayokong umasa sa salita kasi kung aasa ako, hihintayin ko yung araw na yon. at sawa na ako sa paghihintay.. pagod-na-pagod-na-ako.. SAWANG-SAWA na! lol.
charut.

“magtext o tumawag ka ha pagkarating mo sa inyo. sa susunod ulet”, bilin ko kay Richard bago siya sumakay.

“salamat ‘ya, ingat ka sa pag-uwi mo”, sabay flash ng magandang ngipin. simple man at kadalasan ko na itong naririnig sa mga kaibigan ko, sa pagkakataong ito parang iba ang dating sa akin. siguro dahil nag-uumpisa na naman akong bigyan ng kahulugan ang mga bagay. parang pamilyar na ito sa akin..

Pak! slight sampal sa pisngi. ginigising ko lang ang nananaginip na namang isip. :)



related posts: tell him
                     transitory



photo taken from: miagraphy.wordpress.com

Miyerkules, Agosto 17, 2016

tell him


Tell him
Tell him that the sun and moon rise in his eyes
Reach out to him and whisper
Tender words so soft and sweet
And hold him close to feel his heartbeat
Love will be the gift you give yourself..

charut.
tinext ko siya, "musta ka na?"

hinintay kong magreply pero walang dumating. kung malapit lang sana siya pinuntahan ko na pero umuwi ito sa kanila. parang medyo nag-alala ako kasi ilang araw ko na rin xang naiisip at iniisip. ewan ko ba kung bakit, parang nami-miss ko na ata. pinagpatuloy ko nalang ang aking ginagawa, me trabaho rin kasi akong inaasikaso araw-araw at hindi ko siya nakakamusta palagi.

sakto me nagmessage sa akin sa viber—si Trixie—kararating lang galing US. namasyal lang. mooyomoonsyoo. natuwa ako. common friend kasi namin ito ni Darla. naaalala niyo pa ba si Darla? sa lahat ng mga taong nakakatanggap ng balita tungkol sa mga nangyayari sa  buhay ni Trixie isa ako sa kanila. malapit ko siyang kaibigan. napaka-close namin na feeling ko, me gusto yata ito sa akin. minsan nga nung me ikinwento ako at nabanggit ko ang "i love u tol", sumagot siya kaagad ng "i luv u more, tol". kinabog. nawindang ang beki, medyo nagppanic ang bangs ko at natahimik bigla si bekilou blanco. hindi kasi yon para sa kanya.  iba ang turing niya sa akin at nararamdaman kong espesyal ako feelinggera. iba rin ang level ng thoughtfulness niya sa akin kompara sa iba naming kaibigan. di siya nagtatanong kung beki ba ako kahit medyo nakakahalata na siya. ewan ko ba sa babaeng ito, sa history ng mga crushes niya 60% sa kanila ay mga taga UzBekistan rin pala. sabi niya na-aattract lang siya sa mga taong neat, prim, at proper. yung tipong pormal at baklain. pero saka lang niya nalalaman na bakla pala talaga sila.

so ayun, chika muna kami saglit sa viber habang naghihintay siya ng flight from manila to cdo. magkikita raw kami pagkadating niya. sabi ko mgapahinga muna siya kasi baka me jet lag, sabi niya naman wala raw. gaga talaga itu, excited lang itong makipagkita. ilang buwan lang naman siyang nagbakasyon sa jumerika di rin yon masyadong matagal.

kailangan daw kaming magkita agad kasi me ibibigay siyang something. di ko alam kung ano yung something na yon. pabirong sinabi niya, picture ng gwapo at machong kano na nakahubad. gaga talaga natawa na lang ako. yan talaga ang style ng bruha, yong tipong nagpaparinig pero di naman nagtatanong ng maayos. gusto kong magtanong siya at sasagot naman ako ng buong katotohanan. ayoko kasing magsabi lang basta-basta ng mga personal na bagay sa taong hindi naman nagtatanong kasi ibig sabihin non di sila interesado. so nagkasundo na lang kaming magkita at magdinner pagkatapos ng work ko.

habang papalapit na ang off ko at hinahabol ko ang aking deadline, me biglang dumating sa baler—si Richard. oo siya, yong nami-miss kong siya. yong tinext kong hindi nagreply. pupuntahan ba talaga ako eh kailangan ko lang ng reply? medyo nataranta ako't nasurpresa sa bigla niyang paglitaw. bakla, kalma! pero medyo na-touch ako kasi malayo pa ang pinanggalingan niya, umi-effort si bunso. timing din na kailangang maghakot ng mga gamit ng kanyang ateng kapitbahay namin sa cdo kasi uuwi na itu sa kanila kayat nag-alok itong tutulong sa paghahakot ng mga gamit at para makapunta na rin don ng libre. kaya xa nakarating.

“wala na gyud ko kareply nimo ‘ya kay P300 nalang nabilin sa akong sweldo kay gikuha ni mama, gibinlan rakog pang plete‘’ (di na ako naka-reply sa text mo kasi P300 nalang yong natira sa sweldo ko kinuha kasi ni mama, tinirhan lang ako ng pamasahe)

kakaalis lang niya sa pinagtatrabahuang slaughter house. pansamantalang pumasok muna kasi ito sa construction (relationship goals: construction worker. check! hihihi) umeffort pa talaga ang gago para makapunta lang—gagong mahal ko na. oo, pero ayokong aminin at ipaalam ito agad. ayokong matakot siya sa akin, baka sabihin niyang weird ako at easy gurl. sinabihan ko xang gumawa ng resumé at bio data kasi pwede siyang ipasok ni Darla ng mas magaang na trabaho, sayang din kasi yong natapos niyang technical course magagamit niya yon.  tumango lang ito pero batid kong natuwa siya.

sa totoo lang kahit pilit kong itago ang aking pagkagalak kusa pa rin itong lumalabas. ang laki kaya ng ngiti ko nung makita ko siya, at di ko ito napigilan. heto na naman ako, i hate finding myself in this kind of situation, in this déjà vu na parang alam ko na kung ano ang kasunod na mangyayari. manghuhula? charut. pero di ko na lang muna yan iisipin sa ngayon. ang alam ko masaya ako kahit patagong kinikilig na parang teenager, parating nakangiti. sana kahit kaunti, iyon rin ang nararamdaman niya. :)

... and whisper
Tender words so soft and sweet
And hold him close to feel his heartbeat
Love will be the gift you give yourself.



related posts: transitory
                     when loneliness sets in

Linggo, Agosto 07, 2016

left or right: the once secret code of men and earrings

the question: should men wear it on the right, or left ear? is there any difference or significance?

long before, i always thought that men wearing earrings (sexuality aside) was some kind of a code to secretly announce their eccentric sexual desires by way of  accessory, behind their covert sexual activities. there might raise few questions about an ongoing gentlemanly eccentric style. why? simply because apparently and, not sounding to be stereotypical, wearing them is hugely associated with the feminine fashion. it's one of the most prominent accessories that women have.

so my curiosity towards men wearing earrings has cultivated into a deeper sense of interest, there must be something going on with this "trend" among men.

like i said, apart from cultural or even religious purposes, men with earrings these days have been increasing. i have seen a lot of this sort of thing recently and believed it must have some special meaning to those who are in the know—specially in the gay community. but not all of these men are even gay or transvestites. i am myself gay but i haven’t thought about piercing my ears. also i don’t find wearing one fashionable either. i just thought that there would be a lot of other ways to express the high-fashion in you than just wearing a women's accessory. i was never against it tho.. in fact, i really don’t mind. atlakompake. it's just surprising that this trend in fashion is becoming a normie these days.

so the growing curiosity led me researching for articles to maybe find some kind of a "secret code" could this fad might have. and voilà!! it definitely had.

***
When a man is straight, whether the earring is in the left ear or the right ear, it has no special significance. With gay males, however, I am told there is a specific meaning. An earring worn in the left ear signifies the wish to be the dominant party in a relationship. When the earring is worn in the right ear the male is making it known he prefers to play the submissive role. I am told that this code is said to be understood by homosexuals all over the world. 
_Ask Ann Landers (Esther Pauline “Eppie” Laderer, 1984)

***

then there's the famous saying from way back, "left is right, and right is wrong", what does this mean? it was an anti-homo phrase in the west during the 80s pertaining to where should men wear his earring. in this case should be on the left (if he is straight). and the “wrong” that is used in the phrase above is a euphemism for “homosexuality”.

really, that was interesting. you see? i was correct at the back of my consciousness, there should be a hidden code! other than that there were more furtive ways that were used when being gay was still a taboo that the sissies used to secretly “advertise”, like the bandana; the house keys dangling on either of the wearer's pocket; and even showing the car keys. and what were these about? the answers were out there. tho i'm not quite sure about these things and i never would have thought that them wearing it would subliminally convey such subtle messages. were they even aware of it?

one teenage boy said he had been wearing an earring on one of his ear. and wondered why he’d been for so many times got hit on by some men trying to flirt with him. at one time, an older guy in the hotel lobby asked him if he wanted to go into his hotel room and spend some "fun time" with him. he thought that was creepy that it freaked him out. because he's apparently straight and never had any girl hit on him instead. not even once.

when he went to high school, he met this girl whom he became friends with and then she told him that boys wearing earrings might have some kind of conveying a "secret code". a secret code? he then realized and come to finally comprehend why he always got hit on by men. he had been wearing his earring on the right. gay.

some said that this was all but rumors. but i never heard rumors that aren’t covertly conveyed. secret code nga di ba? duh.. but what about those people who wore it on their nose? lol

nowadays, this might just be a trivial information and might not be as relevant because most people try fashion trends without even knowing their origins, or it's social connotations, like, nowadays men with eye liners and mascara? lol.  i mean, do we still bother at all?  we just wear stuff that we think would look good on us do we? lol
not quite. or the least, suitable or fitting i wish.




you may also like: size matters!
                            a dose of what?