Huwebes, Nobyembre 27, 2014

utopia


our place is bathed in sun. lonely shadows on the side of every thing sprawling on the withered-leaf ground. we always have the rich blue sky, and the wind gushing, blowing over the unchanging horizon. we hear the busy steps of foot-pairs beyond the pane that separates us from them. they walked along those paved streets where men in history walked, while we trudge on the damp ground with our bare feet. their world is on a pair of buds plugged upon their ears on a blaring, repeating refrain, yet, they haven’t heard themselves..or just didn’t want to, while we yell into the blue yonder for us to be heard. dense there the people they pass through, but never was there “hello”, every day, only crowded crowds crowded even as their thoughts are.. they have everything, and everything's rising high; empires of petrified hearts and hardened gravel and glazing, staring upon us. lonely is that side of everything isn't it?—wretched even! then their skies just a smudge of gray. they don’t see the sun except when they have to be out, or the sun was, while we always have the luxury of catching a glimpse of the splendor of its rising.






Photo taken from: deviantart.net


Biyernes, Nobyembre 14, 2014

yunaytid ney-shons

iba’t-ibang bansa iba’t-ibang klase rin ng wetpaks ayon sa edad at sexperience. ikaw bakla, san ka? alin ba sa  mga bansang 'to ang katunog ng sa’yo, bekahloo? basahin at ikaw na ang bahalang pumili. pwede kang magsinungaling.

Philippines = teen years. virgin. pa-tweetums at pa-cute palibhasa wala pang experience.

US = early to mid 20’s. virgin pa rin, pero nagsasanay na. nag-iexperimento ng kung anu-ano. lapis, gulay, walis, batuta, bote, at ano?...sipilyo?

France = late 20’s to early 30’s. di na virgin. sanay na. paminsan-minsang bubuka ng malaki at sasarado rin ulit nang di naka-nganga.

Venezuela = mid 30’s hanggang 40’s. aba, sa edad na ito di ko na kailangang banggitin kung virgin pa ba ang bakla. minsan nga kapag umutot me sumasama pang pizza, pasta, pastries, steak, kunting salad at side dish. naman.

Russia = 50’s. mas kulubot na. mahangin parang parating me kabag.

Papua = 60’s up. tunog pa lang parang parati nang naka nganga! alam na.


kor' ya

gaya ng sinabi ko, gumora nga kami sa Korea. tama po ang dinig niyo—Kor’ ya. yon po kasi ang parate kong dinig eh—kor’ ya. noong Owktoover ko pa sana ‘toh dapat ipi-nost bisi lang. charr. sa timog po kami mga bakla nakakatakot kasi sa norte. baka masaker pa abutin namin don kay Kim Jung Un, LOL. perfek ang tayming kasi autumn season pa di pa masyadong malamig. ibig sabihin,di pa masyadong OA ang OOTDing dalhin kasi parang Baguio pa lang ang lamig at di pa kami lalampas sa baggage weight allowance. so X muna sina leather boots at fur coats. choss. sayang din naman ang babayaran sa excess mga bekahloo!


so day1. hinanap ko agad si Li Min Ho. xa naman talaga ang gusto nating makita deebuh? aminin.. pero di ko xa nakita maliban sa mangilan-ngilan niyang posters at banners na nakalagay sa display windows ng shops at boutiques. maging sa train stations andun xa, nakatitig at naka-smile sa akin. natapos ang isang araw na paglilibot na walang Li Min Hong nakita. wit ang day-1 mission. payn. 
Savoy Hotel sa Myeong Dong area kami umistarlaloo. ang Myeong Dong ay isang central commercial district ng Seoul. a 45-minute travel from Inchon International Airport. medyo sosyal ang area mga beks, sosyal na kung sosyal. almost 11pm na kami nakarating pero bago nakalapag, kita na ang napaka-bonggang aerial city lights ng halos buong Seoul. pagkababa dama mo agad ang malamig na hangin at ang bango at linis ng paligid. naalala ko tuloy ang my bilavid Pilipins, and dare i say this, hunglaayooo na natin sa kanila. jusko, kailangan na talaga nating gumising para sa kaunlaran mga froglets para makahabol pa tayo.
ganito po kalinis mga kalye nila..

nung una akala ko marami akong makakasalubong na ang gugwapo at ang gaganda (marami rin naman!)sa kalye, pero exagg lang ang iniisip ko. pagdating sa itsura, di naman huli ang mga noypi, marami-rami din namang mga koreanong..ahem, uhhmm?..ewan, na pakalat-kalat sa daan. kala ko puro mukhang korea novela superstars kasi makikita ko. Lol. 

kasama ko nga pala si Darla sa trip na 'to. hindi ko po xa head writer at lalong hindi julalay, basta kasama ko lang xa. wag xang i-judge kaagad. Darla ang tawag ko sa kanya kasi magkamukha at magkahugis sila ni Dharla. hindi ko po kamukha si Kris, o si Josh o si Bimby.. heto xa oh
ang kasama kong si Darla
minsan inis much ako ke Darla kasi hungbagal-bagal niyang maglakad. binabagalan ko na nga, pinapauna ko pa xa parati wala pa rin. minsan mawawala na lang xa kala ko asan na nasa likod ko lang pala, naunahan ko na. ganun xa kabagal. pero ganumpaman bilib ako sa kanya, di xa nagrereklamo, kapag sinabi kong mahuhuli na kami sa tren takbo!, tumatakbo naman xa. ng mabilis. pero nga lang halos bubuka na ang ilong at mahihimatay-matay na pagkapasok ng tren.
..me Dunkin Donuts sa Kor'ya! my peyborit
talking about Darla, di mawawala sa usapan ang pagkain. (Darla asan ka? pagkain daw!..). average price of food usually ranges from 3000-6000KW. di pa yan masyadong sosyal na lafang mga beki la fea. medyo me kamahalan talaga kasi kung iisipin 1000KW (Korean Won)= 1USD = Php45.00. aba, wampeepti kaagad isang kainan lang! tayms three (breakfast, lunch, dinner) isali niyo na meryenda tayms ilang araw kayo mamamalagi. kayo na kumwenta. not to mention the super ultra mega anghang ng mga pagkain na kahit nilunok mo na tumatagos parin sa ilong at tenga mo ang anghang. sukdulan! parang lumafang ka lang ng apoy kaya di kinaya ng combined powers ng eyelashes at bangs ko.
..sumubok din kami ng mga street food, at  pagkakita ko natuwa ako sa mga ito :D

 
ito pa, yan.. kulay pa lang nag-aapoy na sa anghang
nakakmanghang mga gusali
sa ilang araw naming paliliwaliw, nakarating na kami ng palasyo, bundok, N Seoul Tower (na nag-iwan ako ng padlock na me kasamang original poem na me kasamang email ko na me kasamang fone number pa. ohdeebuh UL? umaasa lang!), Everland, ilang museums, at kung saan-saan pa,di ko pa rin xa nakita. totoo yata ang haka-hakang tinatago nila si Li Min Ho at di ito basta-bastang pinapalabas. gayumpaman OK lang, narealise ko rin naman na di ko pala xa masyadong type…na di pala ako mahilig sa K-pop. at malay ko ba sa K-pop na yan. bagama’t bigong makita xa sa ilang araw na pag gala ko sa kor’ ya umaasa akong me nakakapansin din sa’kin at humanga, sumusunod, at nagmamasid mga mga bawat galaw ko, naku-kyutan, nako-curious…gaya niya, tingnan niyo
(left) stalker kong kamukha ni Lee Jong Suk, hung gwapoo!
yun oh, huling-huli sa cam ha. hoodeebuh, FGL? feeling ganda lang. :)